Spreken met God, Francisco Fernandez Carvajal. Dagelijkse Medidatie

Francisco Fernandez Carvajal's Web Pagina


Woensdag, 24 Mei 2017 


Dagelijkse Medidatie uit Spreken met God
Afdrukken - Lezingen uit de H. Mis - Bookmark and Share

Zesde week. Woensdag

39. VRUCHTEN IN HET APOSTOLAAT

—De prediking van Christus’ leer. Het voorbeeld van Paulus en de eerste christenen. —Zaaien: God geeft de groei. Volharding. —De unieke rol van de vrouw om te evangeliseren in het gezin.

39.1 De lezing tijdens de mis van vandaag laat ons Paulus’ apostolische geestdrift zien, in het hart van de heidense maatschappij. Op de Areopagus te Athene predikte de apostel de voornaamste elementen van het geloof, afgestemd op de belevingswereld en onwetendheid van zijn toehoorders, maar zonder het weglaten van fundamentele waarheden. Hij was er zich van bewust dat zijn leer de inwoners van Athene vreemd en onacceptabel in de oren klonk, maar hij paste zijn onderricht niet aan, verwaterde het niet om het zo meer ‘begrijpelijk’ te maken. Maar toen zij van de opstanding der doden hoorden, spotten sommigen daarmee, terwijl anderen zeiden: Daarover zullen wij u bij gelegenheid nog wel eens horen.1

De heilige Paulus verliet Athene en ging op weg naar Korinte. Gedurende lange tijd was hij nog onder de indruk van wat zich op de Areopagus had voorgedaan. Met de woorden van de heilige Johannes Chrysostomus: «de Atheners voelden wel voor nieuwe zienswijzen, maar het liet hun verder onverschillig en zij besteedden geen aandacht aan haar inhoud. Ze waren alleen geïnteresseerd in het nieuwtje om over te praten.»2 Deze gebeurtenis herinnert ons, christenen van vandaag, eraan, dat ook wij Christus’ prediking, de ene Leer die kan redden, bekend moeten maken. Het is niet echt de meest populaire boodschap of die het meest ‘succesvol’ is in menselijke termen, of die het beste past bij de stemming van de dag, of kleurt bij de smaak van de tijd.

De apostelen predikten het gehele Evangelie, evenals de Kerk dit door de eeuwen heen heeft gedaan. Paus Benedictus xv doet ons eraan herinneren dat: «Hetgeen de heilige Paulus predikte was: alle waarheden en voorschriften van Christus, zelfs de meest veeleisende, zonder iets te verzwijgen of te verzachten. Hij sprak van nederigheid, van zelfverloochening, van zuiverheid, van onthechting van aardse goederen, van gehoorzaamheid… En hij was niet bang om te benadrukken, dat iemand had te kiezen om God te dienen of Belial. Want het is niet mogelijk om twee heren te dienen. Hij leerde dat iedereen na zijn dood een streng oordeel moet ondergaan; dat niemand kan afdingen bij onderhandelen met God; dat alleen degene die Gods geboden onderhoudt, het eeuwige leven kan verwachten; dat degene die zoekt naar genot door de wetten te overtreden, alleen eeuwige verdoemenis kan verwachten… Nooit heeft de prediker gedacht deze zaken van de waarheid weg te laten, omdat ze misschien te hard op zijn publiek zouden overkomen, in het bijzonder waar het zijn visie op het verval in zijn tijd betrof.»3 Ook wij moeten zo handelen.

Degene die Christus verkondigt, moet er rekening mee houden vaak niet gewaardeerd te zijn, af te zien van ‘succes’ in menselijke termen, tegen de stroom op te roeien zonder de meer eisende aspecten van Christus’ onderricht af te zwakken. Aspecten als versterving, oprechtheid en eerlijkheid waar het beroep en zaken doen betreft, graag kinderen willen krijgen, om kuis en zuiver te zijn in en buiten het huwelijk, de waarde van maagdelijkheid en het celibaat in dienst van het Koninkrijk der hemelen… Er is geen ander recept om onze zieke wereld te genezen. Zoals paus Benedictus xv ook zegt: «Sinds wanneer geeft een dokter waardeloze medicijnen aan zijn patiënten en is hij bang om de goede voor te schrijven?»4

Ook voor een wereld, die op vele manieren vervreemd is geraakt van God en afwijzend aankijkt tegen een christelijke wijze van denken, gelden deze woorden: «Op alle christenen rust dus de verheven taak om er zonder ophouden voor te werken, dat de goddelijke heilsboodschap wordt gekend en aanvaard door alle mensen over de gehele aarde.»5 Allereerst is het onze verplichting om onze apostolische activiteiten te richten op degenen die God naast ons heeft geplaatst, degenen met wie wij regelmatig contact hebben. Wij moeten onze kansen in het apostolaat benutten, Christus’ onderricht op een aantrekkelijke en hartverwarmende manier brengen. We zullen niemand tot het geloof trekken als we lichtvaardig en onstuimig zijn; wel als we vriendelijk, geduldig en liefdevol zijn.



Webmaster mail; Languages: Deutsch English Español Français Italiano Latviešu Nederlands Polski Português Slovenčina Русский