Spreken met God, Francisco Fernandez Carvajal. Dagelijkse Medidatie

Francisco Fernandez Carvajal's Web Pagina


Donderdag, 30 Maart 2017 


Dagelijkse Medidatie uit Spreken met God
Afdrukken - Lezingen uit de H. Mis - Bookmark and Share

Vierde week. Donderdag

30. DE MIS EN onze OVERGAVE

–Het offer van Christus op Calvarië. Hij offert zichzelf voor alle mensen. Onze zelfovergave. –De heilige mis, hernieuwing van het kruisoffer. –De onschatbare waarde van de heilige mis. De heilige mis, middelpunt van het leven van de Kerk en van iedere christen.

30.1 De eerste lezing van de mis verhaalt de tussenkomst van Mozes bij Jahwe om te voorkomen dat Hij de ontrouw van zijn volk zou straffen. Mozes voert ontroerende argumenten aan: de goede naam van de Heer tegenover de heidenen, zijn trouw aan het Verbond met Abraham en diens nageslacht… Ondanks de ontrouw en de ontsporingen van het uitverkoren Volk vergeeft de Heer nogmaals. Meer nog, de liefde van God voor zijn Volk, en door dit volk voor het hele mensengeslacht, zal zich tot in het uiterste tonen: Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.1

De volledige overgave van Christus voor ons die haar hoogtepunt vindt op Calvarië, vormt de meest geëigende oproep ons volledig te voegen naar zijn grote liefde voor ieder van ons. Aan het kruis voltrekt Jezus de volledige overgave aan de wil van de Vader en de liefde voor alle mensen, voor iedere mens apart: Hij houdt van mij en heeft zich voor mij overgeleverd.2 Voor dit onpeilbare liefdesmysterie zou ik me af moeten vragen: Wat doe ik voor Hem? Hoe beantwoord ik zijn liefde? Op Calvarië offert de Heer, priester en slachtoffer, zich aan zijn hemelse Vader door zijn bloed te vergieten dat van zijn Lichaam gescheiden wordt. Zo volbrengt Hij, tot het uiterste, de wil van zijn Vader.

De Vader wilde dat de verlossing op deze wijze voltrokken zou worden; Jezus heeft het met liefde aanvaard en zich ten volle onderworpen. Dit innerlijk aanbieden van zichzelf is het wezen van zijn offer. Het is de liefdevolle, onbegrensde overgave van zichzelf aan de wil van de Vader.

In elk werkelijk offer zijn vier wezenlijke elementen aanwezig en die vinden we alle vier terug in het kruisoffer: priester, slachtoffer, innerlijk aanbieden en uitwendig teken van het offer. Het uitwendig teken moet een uitdrukking zijn van de innerlijke houding. Jezus sterft aan het kruis en laat zo uitwendig –in woord en daad– zijn liefdevolle innerlijke overgave zien. Vader, in uw handen beveel ik mijn geest3: de zending waarmee Ge Mij belast hebt, is volbracht, uw wil is geschied. Hij is, toen en nu, Priester en Slachtoffer: Nu wij een verheven hogepriester hebben, een die de hemelen is doorgegaan, Jezus, de Zoon van God, moeten wij vasthouden aan onze belijdenis. Want wij hebben een hogepriester die in staat is mee te voelen met onze zwakheden; Hij werd zelf op allerlei manieren op de proef gesteld, precies zoals wij, afgezien dan van de zonde.4 Dit innerlijk aanbieden van Jezus geeft de volle betekenis aan alle uitwendige elementen van zijn vrijwillig offer: de kruisiging, de ontroving van zijn klederen, de hoon…

Het offer van het kruis kent zijn gelijke niet. Priester en slachtoffer zijn één enkele en dezelfde goddelijke Persoon: de vlees geworden Zoon van God. Jezus werd niet door Pilatus of Kajafas aan de Vader geofferd en ook niet door de aan zijn voeten opdringende menigte. Hij heeft zichzelf overgeleverd. Elk moment van zijn leven op aarde leefde Hij in volmaakte overeenstemming met de wil van de Vader, maar op Calvarië vindt de overgave van de Zoon haar opperste uitdrukking.

Wij, die Jezus willen navolgen, die enkel verlangen dat ons leven een weerspiegeling zal zijn van het zijne, moeten ons in ons gebed van vandaag afvragen of wij ons weten te verenigen met het offer van Jezus aan de Vader, met de aanvaarding van de wil van de Vader, elk moment, in vreugde en verdriet, op de allermoeilijkste ogenblikken, in plotselinge ellende, pijn, ziekte; en in de makkelijke ogenblikken, als onze ziel vervuld is van vreugd.

«Moeder en Vrouwe mijn, leer mij een ja uit te spreken, dat, evenals het uwe, zich volledig vereenzelvigt met de roep van Jezus tot zijn Vader: Non mea voluntas… (Lc 22,42): Niet mijn wil geschiede, maar die van God.»5

–1. Joh 3,16. –2. Gal 2,20. –3. Lc 23,46. –4. Heb 4,14-15. –5. H. Jozefmaria Escrivá, De Kruisweg, vierde statie, 1. –6. Paulus vi, Enc. Mysterium fidei, (Rome 1965) 32. –7. H. Jean-Baptiste Marie Vianney, Preek over de zonde. –8. Johannes Paulus ii, Preek in het seminarie van Venegono, 21 mei 1983. –9. Idem, Toespraak bij de sluiting van het 20ste nationaal Eucharistisch Congres van Italië, 22 mei 1983. –10. Vgl. Vaticanum ii, Const. Sacrosanctum Concilium, 48 en 11. –11. H. Franciscus van Sales, Inleiding tot het devote leven.



Webmaster mail; Languages: Deutsch English Español Français Italiano Latviešu Nederlands Polski Português Slovenčina Русский